Hiroşima – Derin Tarih

Beyaz Adamın Kızılderili Soykırımı 50 Hiroşima’ya Bedel

David E. Stannard — Tue, 28 Feb 2017 22:05:11 +0000

Amerikalıların asıl istilası Kristof Kolomb’un ikinci seyahatiyle başlamıştır. Sefere yetki veren kraliyet emirleri bu yolculuk için Endülüs’teki en iyi gemilerin kullanılması ve bu gemilere bölgenin en deneyimli kılavuz ve gemicilerinin komuta etmesi yönündeydi. Sefere 1200’den fazla asker, denizci ve koloniciyi ve bir mızraklı süvari birliğiyle beş altı rahibi taşıyan 17 gemi katıldı. Yol üzerinde Kanarya adalarında başka yolcular da gemiye alındı: koyun, sığır ve keçilerle birlikte sekiz domuz da güverteye ve ambarlara yerleştirildi.

Kolomb’un Karayiplere ilk ayak basışından tam 21 yıl sonra, Hispaniola diye isimlendirdiği, çok kalabalık bir nüfusa sahip olan ada ıpıssız kalmıştı. Hintli (İngilizcede Hintli anlamına gelen Indian kelimesi, Kolomb’un Amerika’ya ayak bastığında Hindistan’a ulaştığını zannetmesinden dolayı bundan sonra Kızılderili anlamında da kullanılmıştır) demeyi tercih ettiği yaklaşık 8 milyon insan şiddet, hastalık ve sefaletten hayatını kaybetti. Hispaniola’da vuku bulanlar, biraz daha uzun bir zaman, yani tek bir insan neslinin ömrü kadar zaman almakla beraber yıkım 50 Hiroşima’dan fazlasına bedeldi. Hispaniola ise sadece bir başlangıçtı.

Ocak 1494’ün başında filo Kolomb’un Yenidünya’sının başkenti Isabella’yı kurmak için seçtiği Hispaniola’nın kuzey sahilindeki mevkiye vardı. Ancak gemiler yükünü boşaltır boşaltmaz mürettebat arasında hastalık patlak verdi ve kısa sürede gemidekilerden birinin hatırladığı gibi “sanki biz onların kardeşleriymişiz” gibi armağan olarak getirdikleri balık ve meyvelerle gemileri karşılamaya gelen yerlilere sirayet etti. Amiralin (Kolomb) tabibi birkaç gün içinde yerlilerin her yerde ölmelerine karşılık İspanyolların ancak üçte birinin hastalandığını kaydetmişti.

Devamı Derin Tarih Mart Sayısında…

Atom Bombası İçin Japonya En Uygun Deney Tüpüydü

Munise Şimşek — Wed, 30 Nov 2016 22:39:17 +0000

8 Mayıs 1945’te Almanya’nın teslim oluşuyla, en az 50 milyon insanın hayatına mâl olan 2. Dünya Savaşı’nın Avrupa ayağı sona eriyordu. Müttefikleri temsilen Harry Truman, Winston Churchill ve Josef Stalin 17 Temmuz’da Berlin yakınlarındaki Potsdam’da toplanarak savaş ganimetlerini paylaşmak üzere görüşmeye başlamışlardı bile. Temel kaynakları biten Japonya artık sahada yalnızdı. Buna rağmen ABD 6 Ağustos 1945’te Hiroşima’ya, 9 Ağustos’ta da Nagazaki’ye atom bombası attı. Peki neden?

Beyaz Saray’ın nükleer silah kullanmasının kaçınılmaz olup olmadığı konusunda tarihçiler ikiye bölünmüştür. Bazıları gerekliydi derken bazıları tam aksi kanaatte.

Amerikan resmî tarihini de içine alan yaygın görüşe göre Japonya’yı kayıtsız şartsız teslim olmaya ikna etmek için bu saldırı kaçınılmazdı. Çünkü Japonlar başka çare bırakmamışlardı. İnatla savaşıyorlardı. Kazanmak için değil belki ama ölmek için…

1945 başlarında Müttefikler sıkı bir ablukaya aldıkları Japonya’nın burnunun dibindeki adalara çıkarma yapmaya karar verdiler. Önce Iwo Jima’yı, sonra da Okinawa’yı işgal edeceklerdi. Amerika ordusu birkaç günde alacaklarına inandıkları küçük bir ada olan Iwo Jima için beş hafta savaşmak zorunda kalmıştı (19 Şubat-26 Mart 1945). Okinawa muharebelerinde ise Amerikalıları daha zorlu günler bekliyordu. Japonlar yeni bir silah geliştirmişlerdi. Tahrip gücü yüksek tonlarca bomba yüklenen savaş uçakları, ABD gemilerine intihar saldırıları düzenliyordu. Amerikalıların “kamikaze” dedikleri Japon pilotları kendilerine “Gök Gürültüsü Tanrıları” ismini vermişlerdi. 1274’te ülkelerini gemilerle işgal etmeye kalkışan Moğol güçlerini perişan eden tayfundan ilham alarak…

Düşman gemilerinin güvertelerine veya yakıt depolarına çakılan kamikazeler dehşet saçıyordu. Amerikalılar öyle ürkmüşlerdi ki, bu saldırıları bir süre halktan sakladılar. Sonunda ABD’nin 38 savaş gemisi batırılmış, 368 gemisine de ağır hasar verilmişti. 18 Mart’tan 23 Haziran’a kadar süren Okinawa’daki çatışmalarda 5 binden fazla Amerikalı asker ölürken Japon ordusu 110 bin kişi kaybetmişti. İstilaya engel olmak için her Japon genci bir samuray sadakatiyle ölüme koşuyordu.

Devamı Derin Tarih Aralık Sayısında…

Avrupa’nın Hiroşima’sı Dresden

Sefa Yürükel — Mon, 31 Oct 2016 23:00:41 +0000

Pek bilinmese de, 2. Dünya Savaşı’ndaki en büyük hava saldırısı, Hiroşima ve Nagazaki’den sonra Almanya’nın Dresden şehrine yapılmıştı. Tabii burada atom bombası kullanılmadı ancak sonuç onun kadar korkutucuydu. Üç gün içinde on binlerce insan can vermiş, şehir yerle bir edilmişti. Yaşananlar soykırımdan farksızdı. Bu yüzden saldırı, dünya tarihinin konvansiyonel silahlarla yapılmış en büyük bombardımanı unvanına sahipti. Tabii Amerika Irak’ta bu rekoru kırıncaya kadar…

Aslında saldırının yapıldığı 13-15 Şubat 1945 tarihinde savaşın galipleri çoktan belli olmuştu. Alman ordusu Leningrad mağlubiyetinden sonra dağılmış, Ruslar Avrupa içlerine ilerlemeye başlamıştı. Almanya’nın teslim olması an meselesiydi. Müttefik güçler bu süreci hızlandırmak amacıyla Alman topraklarındaki stratejik noktalara hava operasyonları düzenlediler. Askerî tesis ve birimler, enerji kaynakları, mühimmat depolarının bulunduğu şehirler hedefler arasındaydı.

Bunun tek istisnası Dresden’di. Şehrin hedef seçilmesi oldukça tuhaftı. Çünkü sivillerin yaşadığı bir yerdi ve askerî açıdan hiçbir kıymeti yoktu. Stratejik açıdan da önemli bir konumda değildi. Zaten burası 2. Dünya Savaşı sırasında açık şehir ilan edilmişti. Güvenli gördüklerinden Avrupa’nın farklı yerlerinden birçok sanatçı ve aydın buraya yerleşmişti. Yine Sovyet ordularının önünden kaçan 300 bin kadar sivil de Dresden’e sığınmıştı. Bu şartları düşündüğümüzde saldırının Hitler’e verdikleri destek yüzünden Alman halkını cezalandırmak amacıyla yapıldığını görüyoruz. Yani savaşın gidişatına hiçbir etkisi olmadığı halde on binlerce sivil intikam için öldürüldü.

Devamı Derin Tarih Kasım Sayısında…