Devamı Derin Tarih Ocak Sayısında…

Kitabın önsözünde de belirttim. Aslında kitabın ortaya çıkış düşüncesi yaklaşık bir sene önce oldu. Tanıdığım bir iş adamı bana bir kitap getirip hediye etti. Feridun Andaç’ın hazırladığı Kalem Kitabı (İstanbul 2014). Meğer bir kalem firmasının müşterilerine hediye etmek için hazırlattığı bir kitapmış. 45 ayrı yazarın yazıları var. Yalnız bu yazıların hepsi kalem, kitap ve yazarlık üzerine. Yani kimisi kurşun kalemlerini anlatıyor, kimisi dolma kalemlerini, kimisi daktilosundan, kimisi silgisinden bahsediyor, kimisi yazı serüvenlerinin bilinmeyen tatlı hikâyelerini anlatıyor… İçinde çok güzel yazılar vardı. Kitap bana hediye edilince bir müddet sonra düşündüm ve dedim ki, benzer bir şey ben de yapabilirim. Çünkü yıllardır kitap üzerine, kütüphane üzerine düşünüp yazdığım yazılar, yazarlarla ilgili araştırmalar var. Yıllardır biriktirdiğim kitaplar, dergiler, kurşun kalem ve silgiler var (Laf aramızda pek çok koleksiyonum var. Şimdilik iki tanesini söyleyeyim: İmzalı kitaplar ve dergilerin birinci sayıları). O kitabı getirip hediye eden arkadaş da kalem kırtasiye şirketi olan bir arkadaş. Ben bu tarz bir şey yapabilirim deyince o da basma işini üstlendi. Derken başladık. Kafamda bir şeyler oluştu ve sonunda dedim ki, ben de bu çerçevede yazdıklarıma bir bakayım, neler var neler yok. Bakınca bir şeyler ortaya çıktı. Eski yazılarımı yeniden ele aldım, bir kısmını kısalttım, bir kısmını genişlettim, bazı değişiklikler ve düzenlemeler yaptım. Bazı yazılar da yeni, bu kitap için kaleme alındı. Bunlar kadar önemli bir şey daha yaptım: Her yazı ile ilgili, 50 yıllık arşivimden görsel malzeme topladım. Neticede adını da o gün koydum: Kalem, Kitap, Kütüphane. Kitaplarımın mimarı Mehmet Temelli’ye teslim ettim. Sayfa düzeni onun eseridir.

Kutlu’nun bu yazıları bana rahmetli üstadımız Ahmed Rasim’in Şehir Mektupları’nı hatırlatır hep. Bu geleneği Mustafa Kutlu’nun devam ettirdiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. (Zira Kutlu’nun İstanbul’la ilgili denemelerini topladığı bir başka kitabının adı da budur.)

Artık âdeti olduğu üzere yazar, her yıl Eylül ayında yeni bir hikâye kitabı ile bizleri sevindiriyor, hele arada bir de böyle deneme kitapları çıkınca nur üstüne nur oluyor.

Bir Demet İstanbul da bu tarz bir kitap. Günlerdir elimden düşmüyor. 25 yıllık bir zaman dilimine yayılan yazıları, bir nevi yakın dönem İstanbul’unun kısa tarihi gibi okumak mümkün.

Kitap, “Bir şehrin ruhu” başlıklı yazıyla açılıyor. Peki nedir bu ruh?

“Bir şehre ruhunu veren, o iklimin, o coğrafyanın, o kültürün, o şehri yapan insanların birlikte kotardıkları biricik oluşturur. Bu bazan bir pencere biçiminde kendini gösterir, bazan bir ağaç seçiminde. Meselâ İstanbul ve Bursa için Erguvan vazgeçilmemesi gereken bir ağaçtır. Şehrin Erguvan’a ihtiyacı vardır. Erguvan pembesinden arındırılmış bir Boğaziçi, baharda gelinini yitirmiş duvağa benzer.

Bir şehre ruhunu veren bazan o mıntıkada kaynayan bir su, (titizlikle korunmalı, asla şehir suyuna katılmamalıdır bu sular. Heyhat, pek çok şehrimizde yaşanmıştır bu facia), bazan sadece o bölgede pişirilen bir yemek, oynanan bir oyun, bir yapı tarzı, bir davranış, bir mezar, bir tepe, bir ziyaretgâh, bir mesiredir. Urfa’da Halilü’r-Rahman, Konya’da Mevlâna kadar Meram, Safranbolu’da evler, Erzurum’da Çifte Minare kadar eski çeşmelerden akan eski sulardır.

Devamı Derin Tarih Kasım Sayısında…

Tüm okurlarımızı, salon 3’teki A07.1 nolu standımıza bekleriz.

Fuar süresince standımızdan önceki sayılarımızı temin edebilir, kampanyalı abonelik seçeneğinden yararlanarak abone olabilirsiniz.

Fuar ile ilgili diğer detaylar için: cnrkitapfuari.com