Açık olmakta fayda var: Dergimizdeki “İntikad” köşesi meslekten tarihçilerin çalışmalarında düştükleri vahim hataları, özellikle de Osmanlıca okuma hatalarını ifşa etmeyi, böylece onları akademik fildişi kulelerinde rahatsız etmeyi hedefliyor. Son üç aydır örnekleriyle gösterdiğimiz üzere benzer hataları öğrencileri yapsa hakaret üstü puan kırma şeklinde verecekleri cezaya bizzat hocalarımız düşmekte hiçbir sıkıntı yaşamıyor maşallah.

Bu ay üzerinde Prof. Dr. unvanına sahip bir akademisyenin, doktorasını Sultan II. Abdülhamid üzerine yapmış olan Cezmi Eraslan’ın yazdığı II. Abdülhamid’in Çanakkale Savunması adını taşıyan kitaptaki fahiş denilecek derecedeki Osmanlıca okuma hatalarının sadece birkaçını ele alacağız.

Hatalar gani gerçi ama mevzuyu dağıtmamak adına sadece bir sayfaya ve o sayfadaki bir resimaltı yazısına teksif edeceğim dikkatimi.

II. Abdülhamid’in Çanakkale Savunması adlı kitap daha ziyade bir albüm mahiyetinde. Baş tarafında Sultan Abdülhamid ve Çanakkale müdafaası için yaptırdığı tahkimata temas eden bir giriş/değerlendirme kısmı haricinde arşivden alınan fotoğraf, belge ve haritalara yer verilmiş; yazarın buradaki katkısı görsellerin altındaki yazılardan ibaret.

Seçtiğimiz sayfadaki belgenin Bahrisefid, yani Akdeniz Boğazı denilen Çanakkale Boğazı’ndaki kalelerin Bahriye (Deniz Kuvvetleri) tarafından hazırlanmış haritası olduğunu belirtelim. Eraslan’ın okuduğu hâliyle karşılaştıracağımız orijinal Osmanlıca el yazısı ise haritanın sağ tarafında görülüyor. Topu topu 10 küsur satırlık paragrafta tam 6 adet Osmanlıca okuma veya yazma hatası tespit ettim. Bunları aşağıya sırasıyla yazıyorum:

Devamı Derin Tarih Nisan Sayısında… 

Kafasında gel-gitler yoktu.

Fikir ve kanaatlerinde son derece netti.

İslama dost olanlar onun dostu, düşman olanlar ise düşmanıydı.

Sevdiğini canı gibi sever, sevmediğinden ölümüne nefret ederdi.

Yakın tarihteki hadiseleri onun kadar zihninde diri tutan, bağlantıları onun kadar iyi kuran ikinci bir kişiye rastlamadım.

Nutuk’u ve Lozan zabıtlarını (ve daha pek çok tarihî eseri) Osmanlıcalarından okuyup değerlendiren son kalemdi. Sadece tarih yazdığı için hapse atılmış, bu millete tarihini hatalardan arındırarak anlatmanın bedelini fazlasıyla ödemişti.

Dergimize ve şahsıma açılan davayı tezekkür etmek için yanına gittiğimde ilk sözü “Senin davan benim davam demektir” olmuştu. İlk tanıştığımızda Osmanlı Tarihi adlı kitabını “Aziz dava arkadaşım” diye imzalamıştı.

Ne yazık… Dava adamları birer birer firar ediyor dünyamızdan.

Haddizatında davasız kalmak, en büyük cezadır milletin evlatlarına.

Nasıl yaparız da onların damarlarına dava şuurunu diriltici bir iksir gibi zerkederiz?

Tarihle bir ömür boyu uğraşması da diyar diyar gezip intibah konferansları vermesi de hepimizin uyanmasında hisse sahibi olan Sebil mecmuası ve yayınlarını ısrarla çıkarması da bundandı.

Aksi halde yaşarken ölüyordu gençler.

Kendisine yapılan hücum, sataşma ve tarizler de “mezardan gelen sesler” değil miydi?

Kadir Mısıroğlu hakkında bir dosya yapmak Derin Tarih’in aslî vazifelerinden birini ifâ etmek demek. Sevenleri olabileceği gibi kızanlar da olabilir. Ancak sevmenin veya kızmanın ötesinde ne yaptığını anlamaya çalışmak gerekmez mi? Biz de bunu yapmaya çalıştık.

Üstadın ahirete irtihalinin ardından yükümüzün ağırlaştığını hissediyor ve daha çok çalışmak gerektiğine inanıyoruz.

İnşallah bu meşale yere düşmeyecek… Bu tekerlek tümseklerde takılıp kalmayacaktır…

Yarın elbet bizim, elbet bizimdir Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir.

Yeni sayılarda buluşmak ümidiyle…

Mustafa Armağan

Derin Tarih Dergisi Genel Yayın Yönetmeni