Mevlevî semâı dünyanın en estetik ayin-i şeriflerinden biridir. Osmanlı Devleti ve ileri gelen zevat Mevlevî tarikatına ve bu sanatkârane ayine her dönemde iltifat etmiştir. Buna en güzel delil, Osmanlı döneminde Kırım’dan Mısır’a, Selanik’ten Afyon’a kadar geniş bir coğrafyada açılan Mevlevîhânelerdir.

İmparatorluğun birlik harcının en rafine unsurlarından olan bu dergâhlar ne yazık ki 1925’te çıkarılan “Tekke ve Zaviyelerin seddine” dair kanunla kaderlerine terk edilmişlerdir. Şıklık ve zarafeti temsil eden bu mekânlar bakımsızlıktan yıkılmaya yüz tutar hale gelmiştir. Cumhuriyetin kuruluş yıllarında “devrim” diye dayatılan zoraki uygulamalar neticesinde bir nesil ne yazık ki bu güzide mekânlardan ve insanlardan mahrum kalarak yetişecekti.

Devamı Derin Tarih Aralık Sayısında…