Ünlü demograf R. J. Rummel, 1900-87 yılları arasında yapılan katliam ve soykırımları inceleyerek dünya genelinde yaklaşık 167 milyon kişinin öldürüldüğünü tespit etmiştir. İşin garibi, bu suçların çoğu ya doğrudan Batılılar tarafından ya da onların desteklediği güçlerce işlenmişti. Yeryüzündeki insanlık suçları haritasında Batı’nın ayak basmadığı yer kalmamıştır anlayacağınız. İşte Batı’nın kanlı tarihinden birkaç sayfa. 17. yüzyılda baş gösteren ekonomik ve siyasî krizler sebebiyle Avrupalılar deniz aşırı bölgelere yöneldiler. İktidarlarını koruyabilmek için yeni gelir kaynaklarının peşine düşerek Amerika, Asya ve Afrika kıtalarını sömürgeleştirdiler. Amerika’da ilk önce yerlileri çalıştırmışlardı; ancak Kızılderili nüfusun hızla yok edilmesi sonucu madenlerde ve yeni tarım alanlarında çalıştırılacak iş gücüne ihtiyaç duyuldu. Bunu da Afrika’dan getirdikleri kölelerle giderdiler. Böylece 1650-1713 yılları arasında Danimarkalı- Norveçli, Fransız, Hollandalı, İspanyol, İngiliz ve Portekizli tüccarlar tarafından hayli kârlı bir ticarî sektör oluştu.

Afrika’dan getirilenler çoğunlukla zorla yakalanıp köle yapılan yerlilerdi. İnsanî olmayan şartlarda, gemilerdeki kafeslere tıkılarak okyanus ötesi yolculuk yapan bu Afrikalıların neredeyse üçte biri yolda telef oluyordu. Hayatta kalmayı başaranların kaderine de sahiplerinin tarla veya madenlerinde ölesiye çalıştırılmak düşüyordu.

Hollanda, Danimarka, İngiltere, İspanya ve Portekizliler 17. yüzyılın ortalarından itibaren Kuzey Amerika, Brezilya, Meksika, Peru ve Ekvator’da yeni sömürgeler kurdular. Bu topraklarda açılan madenlerde veya tarım arazilerindeki işgücünü karşılamak üzere köleler getiriliyordu. Fransızların ve Hollandalıların Brezilya’ya aralıksız köle taşıdıklarını biliyoruz. 1798 yılında Brezilya’da yapılan bir nüfus sayımında siyahî köle sayısının 1 milyon 582 bini bulduğu tespit edilmiştir. İngilizler ise 1700-1808 yılları arasında Amerika’ya 3 milyondan fazla Afrikalı taşıdılar. İspanyollar için bu rakam bir milyonu geçiyordu.

Devamı Derin Tarih Haziran Sayısında… 

Aslında saldırının yapıldığı 13-15 Şubat 1945 tarihinde savaşın galipleri çoktan belli olmuştu. Alman ordusu Leningrad mağlubiyetinden sonra dağılmış, Ruslar Avrupa içlerine ilerlemeye başlamıştı. Almanya’nın teslim olması an meselesiydi. Müttefik güçler bu süreci hızlandırmak amacıyla Alman topraklarındaki stratejik noktalara hava operasyonları düzenlediler. Askerî tesis ve birimler, enerji kaynakları, mühimmat depolarının bulunduğu şehirler hedefler arasındaydı.

Bunun tek istisnası Dresden’di. Şehrin hedef seçilmesi oldukça tuhaftı. Çünkü sivillerin yaşadığı bir yerdi ve askerî açıdan hiçbir kıymeti yoktu. Stratejik açıdan da önemli bir konumda değildi. Zaten burası 2. Dünya Savaşı sırasında açık şehir ilan edilmişti. Güvenli gördüklerinden Avrupa’nın farklı yerlerinden birçok sanatçı ve aydın buraya yerleşmişti. Yine Sovyet ordularının önünden kaçan 300 bin kadar sivil de Dresden’e sığınmıştı. Bu şartları düşündüğümüzde saldırının Hitler’e verdikleri destek yüzünden Alman halkını cezalandırmak amacıyla yapıldığını görüyoruz. Yani savaşın gidişatına hiçbir etkisi olmadığı halde on binlerce sivil intikam için öldürüldü.

Devamı Derin Tarih Kasım Sayısında…