Hacı Ârif Bey’in, aşk, ayrılık ve hicranla yoğrulan hayatında yaşadığı her kırılma, Türk musikisine ölümsüz eserler kazandırdı. Çeşm-i Dilber’e duyduğu aşktan kürdilihicazkâr makamını doğuran büyük bestekâr, sarayın ihtişamından geçim sıkıntısına uzanan fırtınalı ömrü boyunca sevincini de kederini de notalara döktü. Şarkı formuna kazandırdığı güç ve açtığı yeni musiki ufkuyla bir devrin zevkini şekillendiren Hacı Ârif Bey, kaybettiklerini besteleriyle ebedîleştirdi. Ardında ise hâlâ kulaklarımızda çınlayan o hicranlı ses kaldı: “Olmaz ilaç sine-i sad pâreme…”
Devamı Derin Tarih Eylül Sayısında…
