Siyonist düşüncenin Batı’daki erken dönem izleri, sanıldığının aksine modern siyasetle değil, Orta Çağ’ın sonunda filizlenen Protestan ilahiyatıyla başlar. Bu düşüncenin kökleri, Protestan Reformu ve Martin Luther’in “yalnızca Kutsal Kitap” ilkesiyle şekillenen radikal bir teolojik dönüşüme uzanmaktadır. İlk başlarda dışlanan ve sürgün edilmek istenen Yahudi toplulukları, Protestanların İbranice metinlere ve Eski Ahit kehanetlerine yönelmesiyle birlikte birer “akademik referans ve saygı nesnesi” haline gelmiştir. Amsterdam’dan İngiltere’ye uzanan bu erken dönem Puriten-Yahudi temasları, bugünün Ortadoğu jeopolitiğini besleyen eskatolojik inançların da ilk temellerini atmış, Amerika’daki Evanjelikler arasında kabul görmüştür.
